Menu

Utrecht is niet langer Calimero door Rupert Parker Brady

Utrecht staat op de kaart. Dankzij Le Grand Départ de Tour de France is de Domstad op 4 en 5 juli even wereldnieuws in 190 landen en 800.000 bezoekers op straat. Het sportevenement levert naar verluidt minstens €34 miljoen op aan inkomsten van bezoekers en organisatie. Fors meer dan de €20,8 miljoen die Rotterdam in 2010 als gaststad binnen haalde. Een mooi resultaat, maar het is niet te vergelijken met de 130 miljoen euro die in het verschiet lag als Utrecht zich in 2018 zou hebben mogen presenteren als Culturele Hoofdstad van Europa. Maar het is Leeuwarden van harte gegund. Alle drie de steden zijn genomineerd voor de verkiezing Beste Binnenstad van Nederland. Het mag duidelijk zijn dat het mee organiseren van grote evenementen goed is voor de stadspromotie en geld in het laatje brengt om binnensteden nog aantrekkelijker te maken. Het kan er ook voor zorgen dat de bescheidenheid wordt afgeworpen en de stakeholders van een stad met vereende krachten samen leren werken.


Utrecht moet van ver komen. Het heeft geen Markthal, indrukwekkende skyline of Maas. Het is klein wat de klok slaat. De toegangspoort van de kleinschalige en compacte stad is al jaren een bouwput. Hoog Catharijne blijft ondanks de herontwikkeling een grote betonnen belofte, maar als straks de Catharijnesingel weer is ontsloten zal het vernieuwde winkelcentrum eindelijk weer via het water verbonden worden met historische hart.


Utrecht leeft (letterlijk) in de rook van een wereldstad die voor veel toeristen synoniem staat voor Nederland. Amsterdam weet met een geoliede pr-machine heel goed al haar waren uit te venten. Dat er op 30 minuten rijden een pittoreske grachtenstad bestaat is bij veel buitenlandse gasten niet bekend. Utrecht moet het dan ook doen moet een bescheiden promotiebudget en minder uitgesproken attracties van internationaal niveau. Rembrandt, Anne Frank en Van Gogh winnen het op alle fronten van Nijntje, het Spoorwegmuseum en Gerrit Rietveld. Wie klein is moet slim zijn. En daar is Utrecht steeds bedrevener in geworden.

 

IMG_4375

IMG_4377

IMG_4381

 

De laatste jaren heeft de kleinste van de vier grote steden het Calimero-gevoel van zich afgeworpen en met meer zelfvertrouwen gemanifesteerd als het kloppende hart van Nederland dat grootstedelijk en gezellig tegelijk is. De viering van 300 jaar Vrede van Utrecht in 2013 had lang niet zo veel impact op de bezoekersaantallen als de naamsvermelding in de top-10 van onontdekte steden van Lonely Planet. ‘Misschien is het de aantrekkingskracht van Amsterdam die ervoor zorgt dat mensen Utrecht vergeten", schreef de gezaghebbende reisgids in 2012. Het effect van de vermelding in de lijst zorgde in elk geval voor meer buitenlandse gasten en hotelovernachtingen.


Ander goed nieuws is dat sinds begin dit jaar de promotieman van Hoog Catharijne de scepter zwaait over de organisatie Toerisme Utrecht. Geboren netwerker en Utrechter Ronald Besemer weet als geen ander hoe je vanuit een underdog positie kunt bouwen aan een nieuw imago door samenwerking met alle partners centraal te stellen. Op de site staat met trots dat Utrecht een destinatie van wereld-allure wil zijn. ‘Met een toegevoegde waarde van 550 miljoen euro, een werkgelegenheid van 12.000 voltijdbanen en een belangrijke bijdrage aan het voorzieningenniveau en de leefbaarheid, zijn de ruim 17 miljoen bezoekers die Utrecht jaarlijks ontvangt belangrijk voor de Domstad.’


De Domstad is eeuwenoud, maar is volgens ‘het verhaal van Utrecht’ niet grijs, maar wijs. Utrecht is na Groningen de jongste stad van Nederland met een groeiperspectief waar veel andere steden jaloers op zijn. ‘Groot in kleine zaken’ en ‘de stad je verrast en omarmt’. Deze uitgesproken benadering spreekt absoluut de groep buitenlandse toeristen aan die op zoek zijn naar de menselijke schaal en niet de massa willen volgen op weg naar de stranden, bollenvelden en outletcentra.
Intimiteit en authenticiteit is wat Utrecht in de aanbieding heeft. En Edammer Jan van Zanen is de man bij uitstek die als enthousiaste burgervader het verhaal van de stad (ook op de fiets) kan uitdragen. Iedereen is zijn voorganger lang en breed vergeten, die vooral opviel door zijn regenteske en afstandelijke houding. Wat Utrecht nodig heeft is een aaibaar persoon die midden tussen de mensen staat, weet wat er speelt en pal staat voor de belangen van de stad. Van Zanen, Aboutaleb en Van der Laan lijken hebben meer gemeen met elkaar dan je op het eerste oog zou denken. Het zijn alle drie ambassadeurs van het zuiverste soort.


De stadscampagne ‘Echt Utrecht’ zorgt in elk geval voor dat bewoners van Utrecht betrokken worden bij het streven om het bezoek aan Utrecht te verhogen en de bestedingen te vergroten. Uit de effectmeting blijkt dat mensen die de campagne het afgelopen jaar hebben opgemerkt, positiever zijn over Utrecht en een hogere bezoekintentie tonen, dan mensen die niet bereikt zijn met de campagne. Het beeld van Utrecht blijft onverminderd positief. Ondanks de afname in mediadruk was er in 2013 en 2014 geen afname te merken in bezoekintentie van de stad. Dit is volgens partnerorganisatie Centrummanagement Utrecht te danken aan de sympathieke uitstraling van de campagne.


Bewoonster Margriet Oostveen schrijft in de Volkskrant dat Utrecht ‘postmoderne’ toeristen wil binnenhalen; ‘een soort internationale GroenLinks stemmers’. Hoogopgeleide ensen met geld de authentieke ervaring van Utrecht komen opsnuiven, ook lang na de Tourstart. Het zij Utrecht gegund.

 

lr-rupert-02_139x210  Rupert Parker Brady
  Eigenaar Retaildenkers en jurylid verkiezing Beste Binnenstad van Nederland 2015 – 2017

 

 Foto’s: Markus Konings, bewoner van Utrecht

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageren